مکان : میلواکی ، ویسکانسن ، ایالات متحده
تاریخ ساخت : سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۱ میلادی
مساحت کل ساختمان : ۱۳هزار متر مربع
طول بنا : ۱۴۹ متر
بیشترین عرض بنا : ۴۳ متر
حداکثر ارتفاع بنا : ۳/۱۱ متر
هزینه اجرای پروژه : بیش از ۱۰۰ میلیون دلار
بدون شک ، موزه هنر میلواکی از برجسته ترین آثار معماری سانتیاگو کالاتراوا محسوب می شود که ترکیبی متنوع و پیچیده از معماری و سازه است. در این بنا هم سقفهای مواج و متحرک موجود است ، هم پلی معلق و زیبا و هم نورپردازیهای خلاقانه. در مجموع ، این شاهکار در زمره برترین آثار معماری جهان قرار می گیرد ، هرچند این عنوان را نیز در سال ۲۰۰۱ از دیدگاه مجله TIME کسب نمود و همچنین در همان سال در نظرخواهی عمومی وب سایت جایزه معماری پرایتزکر ، بیشترین آرا را به خود اختصاص داد ، اما در پایان ، گلن مورکات استرالیایی در پایان جایزه مذکور را از آن خود نمود
.هنگامی که ساخت ضمیمه موزه هنر میلواکی (MAM) به پایان رسید ، در مراسم افتتاحیه آن که در ۱۴ اکتبر سال ۲۰۰۱ انجام پذیرفت ، سی و دو هزار نفر به بازدید آن شتافتند ، به گونه ای که تمامی محوطه به اشغال جمعیت مشتاق درآمده بود. تا پایان سال ۲۰۰۱ (یعنی مدت زمانی کمتر از هشت ماه) ، ۳۷۵ هزار نفر از موزه بازدید کردند. این آمار در سال ۲۰۰۳ به حدود ۴۳۴ هزار نفر رسید ، درصورتیکه در سال ۲۰۰۰ میلادی ، تنها ۱۶۵ هزار نفر از آن دیدن کرده بودند. پس از گشایش ضمیمه موزه ، روزانه افزون بر ۵۰۰۰ نفر از آن بازدید می کنند درحالیکه پیش از این ، به طور متوسط هزار نفر از موزه دیدن می کردند.
طرح کالاتراوا ، نمایانگر قدرت معماری است ، به گونه ای که این بنا امروزه تبدیل به نماد شاخص شهر میلواکی شده . به زودی ، جهانیان این شهر را به لحاظ دارا بودن چنین اثر زیبا ، خلاقانه و اثر گذار تحسین می کنند و همواره آن را به یاد دارند.
رابرت گرین استریت ، رئیس دانشکده معماری و برنامه ریزی شهری دانشگاه ویسکانسن ، استاد کمیسیون برنامه ریزی شهری و یکی از اعضای کمیته بیست و یک نفری معماران برگزیده انتخاب کننده طراح ضمیمه موزه در سال ۱۹۹۴ ، ضمن برگزیدن کالاتراوا از میان معماران مطرح جهان همچون «آراتا ایسوزاکی» و «فومیهیکو ماکی» اظهار داشت: من کاملاً مطمئنم که شهروندان از خلق این اثر فوق العاده ، هیجان زده شده اند و این مهر تأییدی بر گزینش صحیح ما در انتخاب معمار بزرگ ، سانتیاگو کالاتراوا است.
لازم به ذکر است که ضمیمه موزه هنر میلواکی که نخستین اثر معماری کالاتراوا در ایالات متحده است به ساختمانی که پیش از این توسط «ارو سارینن» ، معمار خلاق فنلاندی – آمریکایی ، در سال ۱۹۵۷ تکمیل شده بود ، الحاق گشت.
نوآوری معمارانه موزه هنر میلواکی در ابتدای قرن بیست و یکم با نوآوری قصر بلورین اثر جوزف پاکستن در قرن نوزدهم قابل مقایسه است. این بنا نیز همچون تندیسی زیبا و هنرمندانه در محیط اطراف خود می درخشد. بدون شک ، موزه هنر میلواکی از برجسته ترین آثار معماری سانتیاگو کالاتراوا محسوب می شود که ترکیبی متنوع و پیچیده از معماری و سازه است.
در این بنا هم سقفهای مواج و متحرک موجود است ، هم پلی معلق و زیبا و هم نورپردازیهای خلاقانه. در مجموع ، این شاهکار در زمره برترین آثار معماری جهان قرار می گیرد ، هرچند این عنوان را نیز در سال ۲۰۰۱ از دیدگاه مجله TIME کسب نمود و همچنین در همان سال در نظرخواهی عمومی وب سایت جایزه معماری پرایتزکر ، بیشترین آرا را به خود اختصاص داد ، اما در پایان ، گلن مورکات استرالیایی در پایان جایزه مذکور را از آن خود نمود.
هنگامی که ساخت ضمیمه موزه هنر میلواکیبه پایان رسید ، در مراسم افتتاحیه آن که در ۱۴ اکتبر سال ۲۰۰۱ انجام پذیرفت ، سی و دو هزار نفر به بازدید آن شتافتند ، به گونه ای که تمامی محوطه به اشغال جمعیت مشتاق درآمده بود. تا پایان سال ۲۰۰۱ (یعنی مدت زمانی کمتر از هشت ماه) ، ۳۷۵ هزار نفر از موزه بازدید کردند. این آمار در سال ۲۰۰۳ به حدود ۴۳۴ هزار نفر رسید ، درصورتیکه در سال ۲۰۰۰ میلادی ، تنها ۱۶۵ هزار نفر از آن دیدن کرده بودند. پس از گشایش ضمیمه موزه ، روزانه افزون بر ۵۰۰۰ نفر از آن بازدید می کنند درحالیکه پیش از این ، به طور متوسط هزار نفر از موزه دیدن می کردند.
طرح کالاتراوا ، نمایانگر قدرت معماری است ، به گونه ای که این بنا امروزه تبدیل به نماد شاخص شهر میلواکی شده . به زودی ، جهانیان این شهر را به لحاظ دارا بودن چنین اثر زیبا ، خلاقانه و اثر گذار تحسین می کنند و همواره آن را به یاد دارند.

رابرت گرین استریت ، رئیس دانشکده معماری و برنامه ریزی شهری دانشگاه ویسکانسن ، استاد کمیسیون برنامه ریزی شهری و یکی از اعضای کمیته بیست و یک نفری معماران برگزیده انتخاب کننده طراح ضمیمه موزه در سال ۱۹۹۴ ، ضمن برگزیدن کالاتراوا از میان معماران مطرح جهان همچون «آراتا ایسوزاکی» و «فومیهیکو ماکی» اظهار داشت: من کاملاً مطمئنم که شهروندان از خلق این اثر فوق العاده ، هیجان زده شده اند و این مهر تأییدی بر گزینش صحیح ما در انتخاب معمار بزرگ ، سانتیاگو کالاتراوا است.
لازم به ذکر است که ضمیمه موزه هنر میلواکی که نخستین اثر معماری کالاتراوا در ایالات متحده است به ساختمانی که پیش از این توسط «ارو سارینن» ، معمار خلاق فنلاندی – آمریکایی ، در سال ۱۹۵۷ تکمیل شده بود ، الحاق گشت
ماسوله ، در ضلع شرقی یکی از رشته کوههای تالش قرار دارد. این محل که به سبب نوع معماری خانه هایش شهرتی جهانی یافته است ، در شیب کوه واقع شده و نمای خانه های پله ای آن در دامنه سرسبز و سر برافراشته کوه ها و رودخانه ی خروشان "ماسوله رودخان" که از خط القعر دره می گذرد ، از دل انگیزترین و دیدنی ترین مناظر گیلان و ایران است.
ماسوله جدید پس از ترک مردم از کهنه ماسوله ( احتمالاً به واسطه شیوع طاعون در سال 943 هـ . ق) ، توسط ساکنان آن در 6 کیلومتری شهر متروکه احداث شد. ماسوله در 26 کیلومتری جنوب غربی فومن و در 65 کیلومتری جنوب غربی رشت قرار دارد. ماسوله در 29 درجه و 1 دقیقه عرض شمالی و 27 درجه و 8 دقیقه طول شرقی در ارتفاع 1050 متری از سطح دریا واقع شده است. اختلاف ارتفاع بلندترین و پایین ترین سطح روستا حدود 100 متر است.
ماسوله در گذشته به دلیل قرار گرفتن در محل تلاقی معابر کوهستانی میان آذربایجان ، زنجان ، گیلان و تالش اهمیت فوق العاده ای داشت. گذرگاه های منشعب از ماسوله که دارای موقعیت نظامی نیز بود، شاهد حوادث و سوانح بسیاری در این ناحیه کوهستانی بوده است.
چقدر ایمان خوب است ! چه بد می کنند آنها که می کوشند انسان را از ایمان محروم کنند.
دروغ می گویند ، دروغ نمی فهمند یا می فهمند و نمی خواهند ، نمی توانند بخواهند ،
اگر عشق نباشد چه آتشی زندگی را گرم کند ؟
اگر نیایش و پرستش نباشد زندگی را به چه کار شایسته ای صرف توان کرد؟
و اگر میعادی نباشد ماندن برای چیست؟
اگر دیداری نباشد دیدن را چه سود؟
دیده را فایده آن است که دلبر بیند
گر نبیند چه بود فایده بینایی را
اگر ساحل آن رود مقدس نباشد بردباری در عطش از بهر چه؟
و من در شگفتم که آنها می خواهند معبود را از هستی بر گیرند چگونه انتظار دارند انسان در خلاء دم زند؟
عود سوزی بزرگتر از معمول یافت شده که تقلیدی است آگاهانه از مجلس بارشاهی در تخت جمشید، با این تفاوت که بجای مرد خدمتگذارسطل به دست تخت جمشید در اینجا زنی خدمتگذار نقش شده است. این زن نیز مانند خدمتگذاران منقوش بر پارچه پازیریک لباسی چیندار بر تن و کلاهی کنگره دار بر سر دارد. در مهرهای زیادی، زنان ایرانی با لباس چیندار دیده میشوند. مثلا بر مهری که در لندن نگهداری میشود زنی را میبینیم که گل نیلوفر بدست و با موی بلندی که در قسمت پایین چندین گلوله به آن بافته شده است. در مهر دیگری در آکسفورد، مردی ایرانی با لباس سوارکاری و باشلق روی چارپایه ای نشسته و در مقابل وی زنی با لباسی دیگر، جام بدست در حال پذیرایی است و بالاخره در مهری در تورنتو، زنی در حال حمل یک مجموعه کامل وسیله نوشیدن،یعنی غرابه، جام و ملاقه است.
در میان گنجینه جیحون نیز به تعداد زیادی از نقشهای زنان بر میخوریم. در فضای داخلی در یک قوطی نقره ای کوچک، زنی با همان لباس معمول و مردی با لباس سوارکاران ایرانی نقش شده است. در تعدادی از ورقهای زرین که شاید همانند کلیساهای زیارتی ارتودوکس و کاتولیک امروزی مخصوص نذر و نیاز بوده، زنهای گل نیلوفر بر دست نقش شده است. در دو مهر انگشتر دیگر در هر کدام زنی نشسته به چشم میخورد که گل یا پرنده ای در دست دارد. به این ترتیب این حالت در تصویر زنان حالتی معمول و گسترده بوده است. در مهری که امروز در لندن نگهداری میشود به وضوح پیداست که پرنده ای که اغلب در نقش زنهای نشسته به چشم میخورد، به هیچ وجه برای قربانی کردن در راه خدایان نیست.
در تصویری دیگر، زنی نشسته در حال دادن پرنده کوچکی به دخترش برای بازی است. به این ترتیب میبینیم که بیشماری نقش زن عصر هخامنشی وجود دارد که در آنها از نظر لباس و کلاه و زیورآلات فرقی میان زن و مرد به چشم نمیخورد
.jpg)
ادامه مطلب ...